افغان ماشوم یم شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                  افغان ماشوم یم

   افغان ماشوم یم، زه هر چایم ژړولی

                      څنګه لوی شوم ، په ځان نه یم پوهېدلی

مور اوپلارمې شهیدان شول،شوم یواځې

                     تل نهاره پروت وم ،ځکه نه یم غوړېدلی

تن مې لوڅ دی، اواره نړۍ کې ګرځم

                  څوک مې نه شته ،  په هرځای یم کړېدلی

بې تعلیمه بې پوهنې به رالوی شم

                     په کار نه شوم هر زمان یم  ځورېدلی

ډېر ځوریږمه، چې نور ماشومان ګورم

                     په  مکتب  کې  چا  لا  نه  یم ا چولی 

نا پوهۍ باندې دوطن خلکو تبا کړم 

                        دښمنانو  په  هر ځای  یم غولولی  

ای زلمیانو لږ احسان راباندې وکړئ

                  ستاسې اولاد یم، بیا هیڅ نه شمه کولی

ګلسیری ماشوم پروردهر ملت دی

                   د ملت  په  اوږو  پورته  دی  ختلی

 استاد ګلسیری شینواری                             

تقوا شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                    تقوا

خدای خو حاضردی،لا چا لیدلی نه دی

                         مکان یې نه شته، چا لا کتلی نه دی                                                  راشه غافله! ته زاهدان له دره ولې شړې

                            تا په  رښتیا علم  لوستلی  نه دی

واوره آشنا! دغه نړۍ ده ،له طلسم ډکه

                         تا خولا رښتیاسوګند خوړلی نه دی

دغه جهان زموږ آینه، بتخانه نشته په کې

                       تا خوخپل رب لا سم ستاېلی نه دی

زاهدان ډېر دی دخدای ثنا وایي تل

             خدای یو زاهد له خپله دره نه شړلی نه دی

دپلارنیکه مکان دې،دځمکې لاندې ګوره

             چې پناه شوی،هغه کس بېرته راغلی نه دی

 غافله ! مه کړه ملامت به دې کړم

           جاهل ویده دی،لا له خوبه بېدارشوی نه دی

زه ګلسېری چې غزلې لیکم خلکو!

        څومره اسان دي،خو مکان ته رسېدلی نه دی 

      استاد ګلسیری شینواری                      

                   

 

 

 

 

غزل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                   غزل

جانان خو ګران دی ،رب ستایمه بت خانې ته ځمه

                       په ځان خو نه یم، کله ناکله می خانې ته ځمه  

آشنا چې نه وي ،رڼا ورځ په ما شي توره تیاره

                   جانان چې کوم طرف ته ځي ،هغې مېلې ته ځمه

لېلا چې کومې خوا ته تلله ما يې بد رګه کوله

                 په ما یې چې ګران لوی ،واړه  هغې کوڅ ته ځمه

ګرد اوغبار مشق اوعمبر دي دلېلا دکوڅې

                  بل چېرې نه ځم، زه چې ځم هغې خوږې ته ځمه

ګلسېری پروت دی په بستر لاخوځېدلی نه شي

                 که شوم راجوړ، بیا د ګلونو سرې غونچې ته ځمه 

         استاد ګلسیری شینواری                     

څلوریځه شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

 

                      څلوریځه

مرګ په ټوپک او په کارطوس ، په مرمۍ

                       خلک يې وایی دغه شعار اوس د نړۍ

خلاصه دظلم او ستم نوې دنیا جوړوم

                       لاسونه خلاصوم ، نور ماتومه اتکړۍ

     استاد ګلسیری شینواری                       

څلوریځه شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                             څلوریځه

دنړۍخلک راکټ، زه نور قلم جوړوم

                  ښاېسته کړۍ مې زه لاسو ته دصنم جوړوم 

پرېږدۍ چې خلک مې ستاینه کوي

                    اصلي څېره زه په  نړۍ د بنیادم جوړوم 

     استاد ګلسیری شینواری               

                                                            

غزل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                             غزل

ټوله  نړۍ  کې  د علم  لمر ختلی 

                      زموږ وطن کې دخلکو شر ختلی

هره خوا رڼا ده ،خلک څېړنې ګوي

                      جهالت زور دی، له ټولو بر ختلی 

دنیا  چې  ګورم خندا،  خندا وینمه

                     د شیطان زور، پورته په غر ختلی 

 داختر ورځ ده خلک میلو ته درومي

                      موږلاویده یو،زورمو له سر ختلی

زه خپل وطن کې پوهه عرفان لټوم

                  ګلسېری بردی پاس په سپین غرختلی  

    استاد ګلسيری شینواری    

ژمی شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                       ژمی

سخت موسم دی سپینې واورې راوریږي

                                 سړه هوا ټوله  نړۍ  باند ې چلیږي

سخت ژوندون دی په هر چاباندې راغلی 

                            تله راتله دخلکو ګران شوو،ټول کړیږي 

څوک تاوده دي بخارۍ څوک صندلۍ ته

                       خواران ناست وي په یخنۍ کې ټول ريیږي

څه دوران دي،مرغان درومي بلې خواته

                         ټول  تودو  ملکو ته ځي ، یخ  نه  پټیږی 

څوک په ېخ لوبې کوي او څوک په واورو

                       واړه ځوانان لوبې کوي ټول خوشحالیږي  

ګلسیریه ! سخت دوران په تاراغلی

                       ژمی سخت شو، صندلۍ کې هم رپیږي

            استاد ګلسیری شینواری                       

                                                                                                                                                                      

نړۍ شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                        نړۍ

دلته نړۍ کې زموږپت زموږ غزت وګورئ

                            دهر وګړي کارنا مې، او انسانیت و ګورئ

زموږ خلک په یوه مړۍ ،دمظلوم خوله څېروي

                              ددې غټ خېټو ظا لمانو شرافت و ګورئ

څوک منارې اوبلډینګونه ، شرکتونه لري

                      بل په کوڅه کې خېرات غواړي عدالت وګورئ 

یو په فشن کې وي روان بل یې کالي نه لري

                         د د ې نړۍ د  ټولو خلکو  صداقت و ګورئ 

خلک اسمان ته لاړل، خپلې څېړنې کووي

                          موږ لا ډوډۍ نه لرو، دغه غربت وګورئ 

دنړۍ خلک سوله غواړي، خپل عیشونه کوي

                      دلته دېرش کلونه جنګ دی،داسعادت وګورئ

خلک  پخپله انتخا ب کړي، خپل آشنا و ټاکي

                      دلته په پېسو انسان خرڅیږی دا ذلت وګورئ

ګلسیریه!  تل سوله مل اوسه دبشر لپاره

               زموږ خلک په جګړوبوښت دي داحماقت وګورئ

          استاد ګلسېری شینواری                                                   

غزل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                          غزل

شمس القمر دآشنا مخ راته ښکاریږي

                     د مینې اور دی،دزړه تل کې مې بلیږي

زیب زینت يې دښایست په دنیا نه شته

                     چې پلو لرې که، سپین مخ يې وځلیږي

تورې زلفې يې ماران دي سم چیچل که

                    چې کله نا کله یې په مخ باندې تاویږي

تورې سترګې یې لیندۍ، باڼه یې غشي

                 مړ یې يې کړمه په زړګي مې راوریږي 

ګوره لېلا نه ده ، عجیبه سترګه دسبا ده                                                                               ‍

                دبریښنا په څېر له ورایه چې ښکاریږي

زوړګلسیری نور بې پروا دسپين اوتوردی

              خو سپینه خوله مې لېلا ډېره ستا یادیږي 

        استاد ګلسېری شینواری                      

                                                                       

انسانه!

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                انسانه!

لغړ راغلی،یو سپین کفن به وړي له ځانه سره

                     په مخ دې ښه شه له دې ځمکې پاس اسمانه سره

چې نه په مال نه په پېسو اونه په غلا مړېدې

                   خالي لاسونه روانېږه،مخه ښه وکړه له جهانه سره

نه دې په ځان رحم کولو نه په نورو خلکو

                         زه  د وزخ  کله  لازم  بولم  د انسا نه  سره

غافله پروت وې، دښو بدو فرق دې کله کاوه

                         جنت به کله شي واجب داستا له  شانه  سره                              

ګلسيریه! تل انسان دوست په خلکو اوسه

                      که نه ته ځه په مخ دې ښه شه د جانانه سره 

استاد ګلسېری شینواری                          

                 

 

 

 

غزل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                        غزل

په تورو سترګو دې مین شوم،رنګوې یې ولې 

                          باڼه دې غشي دي ویشتل که، قتلوې مې ولې

په تامین جانان دې ډېره یادولې ،لاعاشق دی په تا

                        ښکلې قسمت ته غاړه کېږده،ځوروې مې ولې 

سترګې مې وچې شوې ړندې شوې درکتلی نه شم

                         ګوره!لږ رحم په ما وکړه ، ژړوې مې ولې

توره تېاره کې یم  روان  ستا د رخسار  په  رڼا 

                          پلو دې لرې کړه له مخه، ړندوې مې ولې

ګلسیری ناست دی ستا په در کې هورې دورې نه ځي  

                   دسپینې خولې ذکات دې راکړه،غولوې مې ولې     

            استاد ګلسېری شینواری          

                                                                           

توشیح

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                توشېح

ګل ګلاب دلېلا مخ راته  ښکاریږي

                  چې ویده شم، تل په خوب کې رایادیږي

له رخساره یې سپوږمۍ پټه راخیژي 

                   دلېلا دمخ  رڼا  چې  کوم  ځای  کیږي

سر تر پایه سره ګلونه د بوستان دي

                   سره ګلونه ګلستان کې چې ښکاریږي

یاره بس دی! نور صفت دښکلومه کړه

                    جلۍ پټه له ما ګرځي چې شرمیږي

ربه! صبر حوصیله دهجران راکړې

                 چې لېلا مې تل په سترګو راوریږي  

یاري نه کوم دښکلو، نوره بس دی

              دعشق اور مې دزړه تل کې تل بلیږي

استاد ګلسیری شینواری               

                                     

                                                             

                                                                                                               

غزل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                          غزل

دخدای نظام دی څوک پرې پوهیږی، کله

                              یووار ژوندون دی،څوک پرې مړیږي کله

هر څوک چې ګورم، دځان اونفس په غم کې

                               د بل  په  غم  کې  انسان  ځوریږي  کله 

ژوندون هغه و، ټول مې غمو کې تېر کړو

                            زموږ خلک په دې ماتم نور نو مړیږي کله

ونې تازه ښکاریږي، خزان په ګلو راغی

                           بې  د الله  دا مره پاڼې دبوټونه رژیږي کله

ګلسیری  تل  ستا  ثناخوان دی ربه

                             دماتم شپې بې له ثنا  په  ما تېریږی  کله  

  استاد ګلسیری شینواری                                                

غرل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                                                               

                              غزل

زه دې په شنو سترګو مین کړم، تا تورولې ولې

                             دټولو خلکو دپېغور شوم، تا بدلولې ولې    

 ما د ې په سترګو  کې  د مینې مرغزار لېدلو

                            تا په وار وار له مانه سترګې پټولې ولې

ستا دسرو شونډو اورخسارتجلا ، ټوله دنیا رڼا کړه

                          ګوره حسینې تا خپلې شونډې پاکولې ولې

په زنخدان دې خدای مین کړم، بندیوان شوم په کې

                  اوس دې له خولې ځنې رانیسم تاخلاصولی ولې

ګلسیری ډېر فریاد کوي دعاشقی له درده

                    په تا مین جانان دې ډېر  دی  ځورولی  ولې

           استاد ګلسیری شینواری                       

توشیح

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                   توشیخ

نن لېدلي مې په خوب کې سره ګلونه 

                              ډېريې ښکلي وو په غاړه امېلونه 

جانان سترګو کې خندل، جګه یې غاړه

                       په خوب کې يې کول  په ماباندې نازونه

له وصاله یې بېدار خوشحاله ګرځم

                         رانه یې لرې کړل زما دزړه داغونه

الهي اوښکې مې څاڅي وچې نه شوې

                       لویه خدایه! شپه او ورځ کوم سوچونه

        استاد ګلسیری شینواری     

 

توشیح

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                     توشیح

پرستش دبل چا مه کړئ، بې منانه

                             په لېمو يې قدرو کړئ د انسانه

لاره سمه به څوک کله پېداکړي په دنیا کې  

                      چې شفقت يې په زړه نه وي بې پایانه

انسان نه دی، زه يې هسې ډنګر بولم

               چې په زیست اوځواک کې اوسې بې قربانه

 راشه درشه چې انسانانو سره نه که

                  سم په اصل کې  حیوان  دی  بې  فرمانه 

مدام نه شته دی ژوندون په دې دنیا کې

               خدای څوک مه کړه پردی مال باندې بدنامه

ورته ښه تحفه خدمت دخلکو بویه

                  په  نېکۍ کې ځان رسوا کړئ  په جهانه

ربه!ویښ مې کړه، خصلت دانسان راکړه

                   هر غلیم    نه پناه  راکړه  تر  شېطانه  

         استاد ګلسېری شینواری                 

توشېح هغه ادبي صنعت ته وایې چې دهر بېت لومړي توري راجمعه شي نو یو نوم یا کومه بله کلمه ورڅخه جوړه شي لکه په پورتنی شعر کې چې  د پلار، مور  نومونه لیکل شوی دی.

 

 

                                                                       

 

څلوریځه شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

               څلوریځه

دپلار نیکه توره موکېږدئ عزیزانو

                 چېرې  قلم  کتاب  پېداکړئ آشنایانو

رښتیا تل وايې ،په دروغو مه غولېږئ

             دتش قالبود پرستش مه کړئ ،هوښیارانو     

 

لاړې

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                        لاړې

دا ته چې لاړې ، ډېردې جانان خفه  دی

                      زما قسم دی،لاندې ځمکه پاس اسمان خفه دی

خوب رانه لاړه ، ناست ترسهاره پورې

                      ستا په رخسار باندې مین هغه انسان خفه دی

اوښکې مې څاڅي، ناست ژړغونی غوندې

                   چې ستا په خوا کې ګرځېده هغه جانان خقه دی

څومره خوشحال وم، چې دې خواکې ومه

                    ناست یم غمګین  په خپل    هجران  خفه  دی

دغم سلګۍ وهم، ډېر نا کراره  یمه

                   جانان دسوز نارې وهلې په خپل ځان خفه دی

زړښت

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                   زړښت

دانسانانو کړېدل دې، بل څه نه شته

                  دشپواوورځو نه شمېرل دي بل څه نه شته

زوړ سړی شي په امسا باندې به ګرځي

                   په غټو  سترګو ړندېدل دي بل څه نه شته

په ملا کوپ شي سمېدلی بېرته نه شي

                   په  خاپوړو  ګرځېدل دي  بل څه نه شته 

په هیچا يې پروا نه وي آرام ناست وي

                    هرموسم کې ټوخېدل دي بل څه نه شته

هم يې تل ماغزه خراب حوصیله ورکه

                     دوړو عټو ژړول که  بل څه  نه  شته

په ګلسیري هم دزړښت دوران راغلی

                   دټولو زړونو خپلول که، بل څه نه شته 

    استاد ګلسېری شینواری                      

                            

جانانه

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                          جانانه                                      

   مینه دې انګار دی سر تر پایه يې سېځلی یم

                          زلفې دې ماران ، دزړه په سریې زه چیچلی یم

 اننګي دې سره آنار دي،زه چې ورته ګورمه

                       آنار دقندهار دي،  ډېر يې  دکاره  نه   ویستلی  یم

 شونډې دې ګل پاټې ،لېمه دې تېره غشي دي 

                   زخمي مې ټول بدن دی، سم يې سینه باندې ویشتلی یم

 آخ جانانه! څه شوې در په در درپسې ګرځم

                     ټول  بدن  مې  ستا  دی ، تا  پخپله  زه  سېځلی  یم

بندیوان زه ستا د عشق یم، ستا له دره تللی نه شم  

                     ولې کړې  ظلمونه ، تا  له  پښو  نه  غورځولی  یم

دګل په ننداره شوم ،رانه هېرشو ځان

                      بېخوده شوم، جانانه، تا لاس پښو نه زه  تړلی  یم

 استاد ګلسېری شینواری    

 

 

څلوریځه شعر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                                          څلوریځه

په وطن کې موبل شوی دی سوراور

                         چې يې مړکړمه ،خپل هېڅ نه لرمه زور

ویده یم . دغفلت خوبونه  ګورمه

                    پاتې عزیزان شوو ، شوپردی مې کلی کور

غزل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                       غزل

هجران خو غم دی، تل دآشنا سره وای

                        په څنګ کې ناست ،خپلې لېلا سره وای

ژوندون مې تېرکړو،سختوغمونوکې خپل

                   چې پاتې عمرمې زیات، ديار خندا سره وای

نورشپې اوورځې خپلې په جار قربان تېروم

                     حقیقت ورک شو، کاشکې رښتیا سره وای

بهار مې تېر کړو، په ما خزان راغلی

                         سره سپین ګلونه ، تل دبورا سره وای

چې بویولی مې، شپه اوورځ ګلونه 

                          پروا مې نه وه بیا که ژړا سره وای

ګلسیریه!ځې به نور آرمانجن له دنیا

                        پېداهېڅ مه وای ،یا له آشنا سره وای 

         استاد ګلسېری شینواری                

غزل

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                       غزل

هجران خو غم دی، تل دآشنا سره وای

                        په څنګ کې ناست ،خپلې لېلا سره وای

ژوندون مې تېرکړو،سختوغمونوکې خپل

                   چې پاتې عمرمې زیات، ديار خندا سره وای

نورشپې اوورځې خپلې په جار قربان تېروم

                     حقیقت ورک شو، کاشکې رښتیا سره وای

بهار مې تېر کړو، په ما خزان راغلی

                         سره سپین ګلونه ، تل دبورا سره وای

چې بویولی مې، شپه اوورځ ګلونه 

                          پروا مې نه وه بیا که ژړا سره وای

ګلسیریه!ځې به نور آرمانجن له دنیا

                        پېداهېڅ مه وای ،یا له آشنا سره وای 

         استاد ګلسېری شینواری