Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
AR-SA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
لاړې
دا ته چې لاړې ، ډېردې جانان خفه دی
زما
قسم دی،لاندې ځمکه پاس اسمان خفه دی
خوب رانه لاړه ، ناست ترسهاره پورې
ستا په رخسار باندې مین
هغه انسان خفه دی
اوښکې مې څاڅي، ناست ژړغونی غوندې
چې ستا په خوا کې ګرځېده هغه جانان
خقه دی
څومره خوشحال وم، چې دې خواکې ومه
ناست یم غمګین په خپل هجران خفه دی
دغم سلګۍ وهم، ډېر نا کراره یمه
جانان دسوز
نارې وهلې په خپل ځان خفه دی
+ نوشته شده در دوشنبه دوم دی ۱۳۹۲ ساعت 13:14 توسط استادګلسیری شینواری
|
