جاهل ته!

                                               جاهل ته!

چې دپوهنې په لارنه ځي، عجب ښکاري

                                    ته به وايې نريې غويې اوښځه غواده

عمر ټول هسې په دروغو باندې تېر که

                                   نه پوهیږي چې پوهنه سترګه دسبا ده

     دناپوهۍ کاروان نړۍ نه کډه کړې

                               چې په کې نه شته هغه سیمه اوس رڼاده

 افتخار په جهالت و نه کړې  نادانه

                                   ځکه یې وایم، زموږ ټولنه د ژړا ده

هغه څه چې په کتاب کې مالیدلي

                                    سر به وخورې دجاهل دسر بلا ده

نور باور ستا په خبرو دنیا نه که

                                 هسې وایه، کومه خبره دې رښتیا ده

ګلسیریه! دپوهنې ډيوه بله په دنیا کړه

                               چې بې غمه کیناستل دې هم ګنا ه ده

ګلسیری شینواری ۲۰،۱،۹۶                                        

پسرلی شو

                                     پسرلی شو

 خدایه!بیا دې پسرلی که ونې شنې شوې

                             هرځای ښکلې هواګانې ورځې شپې شوې

ښه موسم په ټول جهان باندې  راغلی

                                   په دنیا کې  له اوبو ډکې ویالې شوې

شین څادرځمکې اغوستی ښایسته ښکاري

                               څومره شنه ښایسته ډاګونه اودرې شوې

په شورماشور کوچیان روان دي رمې پیايې

                         ځکه پسرلی شو په هرځای رمې مړې شوې

بزګران بیل په اوږه ځمکو ته درومي

                           په سرو ګلو هم ښایسته ټولې باغچې شوې

مرغان ځالې جوړوي سندرې وايې

                          غوږپرې نیسه، څومره ښکلې دانغمې شوې

شورماشوردخلکوجوړدی هره خواکې

                            څومره زیاتې په هرڅای کې تماشې شوې

پېغلې  وینم،هغوی ایښی سر کې زیړګلونه

                         ځکه په دنیا کې د جنت جوړې پلوشې شوې

ګلسیریه! پسرلی دی ډېرصفت دګلو وکړه

                           په دنیا کې نورې دژمې ډيوې مړې شوې

             استاد ګلسیری شینواری  

۹۵،۱۲،۹