نوي شعرونه او نوي خیالونه!

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

                              غزل

زه دې په شنو سترګو مین کړم، تا تورولې ولې

                             دټولو خلکو دپېغور شوم، تا بدلولې ولې    

 ما د ې په سترګو  کې  د مینې مرغزار لېدلو

                            تا په وار وار له مانه سترګې پټولې ولې

ستا دسرو شونډو اورخسارتجلا ، ټوله دنیا رڼا کړه

                          ګوره حسینې تا خپلې شونډې پاکولې ولې

په زنخدان دې خدای مین کړم، بندیوان شوم په کې

                  اوس دې له خولې ځنې رانیسم تاخلاصولی ولې

ګلسیری ډېر فریاد کوي دعاشقی له درده

                    په تا مین جانان دې ډېر  دی  ځورولی  ولې